جــرس: بر خلاف شعارهای تبلیغاتی دولت مبنی بر دفاع از منافع ملی ایران و هویت ملی، هفته اخیر برای چندمین بار طی ماههای گذشته، واژۀ رسمی خلیج فارس از نقشه ایران حذف شد و در نشست مشترک محمود احمدی نژاد با لولا داسیلوا، رییس جمهور برزیل، دریاهای شمال و جنوب یعنی دریای کاسپین(مازندران) و خلیج فارس در برابر دیدگان متحیر میهمانان، از نقشه ایران حذف شده بود.

این درحالیست که بر اساس عرف دیپلماتیک، در حاشیه اجلاس و نشست های مهم بین المللی، کشورهای میزبان می‌کوشند با استفاده از ظرافت های دیپلماتیک، حقوق ملی و حتی ادعاهای ارضی خود را مطرح، تثبیت و به طور مستقیم و غیر مستقیم به تایید کشورهای شرکت کننده میهمان برسانند.

سامانه خبری تابناک ضمن اعلام خبر فوق در این زمینه خاطرنشان کرد “این درحالیست که در اجلاس موسوم به گروه ۱۵ که با حضور سران و مقامات ۱۸ کشور دنیا انجام شد، هیچ نشانی نیز از کاربرد واژه رسمی و بین المللی خلیج فارس را شاهد نبوده ایم .”

این گزارش همچنین یادآور می سازد “طی سال های گذشته و به ویژه در روزهای اخیر شاهد تعرض مداوم و برنامه‌ریزی شدۀ برخی کشورهای عربی به پیشینه و نام رسمی، بین‌المللی و تاریخی خلیج فارس وحرمت شکنی و گستاخی کشورهای آنها علیه این نام تاریخی و هویت ایرانی جزایر سه گانه و کرانه های آن هستند.”

این گزارش می افزاید دستگاه سیاست خارجی ایران واقف است که تمام۲۲ کشور عربی در تمامی اجلاس های ملی و بین المللی به ویژه نشست های مشترک با اتحادیه اروپا، اتحادیه سارک، اتحادیه کشور های آمریکای جنوبی و حتی سفر مقامات و دولتمردان سیاسی آمریکایی و اروپایی به منطقه با روش های مختلف از جمله نشست ها و میز گرد های رادیو تلوزیونی و مطبوعاتی، بازدید هدفمند از کرانه های خلیج فارس، برگزاری تور های خلیج فارس نوردی و … نهایت تلاش خود را به کار می گیرند تا به صورت های مستقیم و غیر مستقیم با کاربرد نام جعلی و چاپ نقشه های جعلی نام غیر واقعی،غیر علمی و غیر تاریخی را برای خلیج فارس جا بیاندازند و در قبال دادن تسهیلات مالی به این کشور ها و رسانه های گروهی همراهشان حمایت های آنان از ادعاهای ارضی خود علیه ایران را به دست آورند.

گزارش مذکور تصریح می کند “این مسئله در حالی رخ می دهد که ملت ایران، موضوع تمامیت ارضی و تهدید‌های موجود علیه خلیج فارس به ویژه از سوی کشورهای عربی را با نگرانی و حساسیت ویژه ای دنبال می کند و نمونه آن در واکنش شدید افکار عمومی علیه پایین آوردن پارچه نوشته خلیج فارس توسط ناظر عرب بازی ذوب آهن در اصفهان و ناراحتی عمومی از توهین کشورهای عربی در نشاندن ریاست جمهور ایران در زیر تابلوی نام جعلی برای خلیج فارس در اجلاس شورای همکاری خلیج فارس (دو حه قطر) قابل رویت بود.”

گفتنی است مسأله اهانت نشریه نشنال ژئوگرافی به نام خلیج فارس و واکنش ایرانیان سراسر جهان که حتی پیشتر از دولت وقت در سال ۸۳ به این مسأله واکنش نشان داده و این نشریه را به عذرخواهی واداشته بودند، از نمونه های تاریخی و قابل تامل در میزان علاقه و حساسیت ایرانیان به هویت ملی تاریخی و حدود سرزمینیشان است.

بر پایه این گزارش، این در حالی است که همه کشور های دنیا نهایت تلاششان را با شیوه های مختلف سیاسی و دیپلماتیک در حفظ تمامیت ارضی کشور خود به کار می گیرند به طور مثال هندوستان در همه نقشه های رسمی به ویژه در اجلاس و نشست های بین المللی سرزمین کشمیر کامل را به عنوان جزیی جدایی ناپذیر از هند مطرح می کند یا چین همواره تایوان را جزیی جدایی ناپذیر از سرزمین چین اعلام و تبلیغ می کند که همین پافشاری و کوشش تزلزل ناپذیر صد ساله ملی به بازگشت سرزمین های اشغال شده هنگ کنگ و ماکائو به این کشور انجامیده و برای بازگشت تایوان نیز این بازگشت متصور است.

لازم به ذکر است هفته گذشته دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس، نامیدن خلیج فارس به این نام را “تمسخر تاریخ” دانست و گفت: “اعراب در این سواحل سابقه حضور سه هزار ساله دارند، در حالی که قدمت حضور ایرانیان به بیش از عهد صفوی یعنی پنج قرن گذشته برنمی‌گردد.”

مقامات دولت جمهوری اسلامی هنوز در قبال اخبار رسانه ها پیرامون موارد فوق، از خود واکنشی نشان نداده اند

Tags:   Persian GulfNo Comments.

A new poem by Lioness of Iran, Simin Behbahani. A champion of human rights, Behbahani is in Iran and has been banned from leaving the country. Prof. Fatemeh Keshavarz of Washington University of St. Louis provided the translation.

بگو چگونه بنویسم یکی نه، پنج تن بودند

نه پنج، بلکه پنجاهان به خاطرات من بودند

*

بگو چگونه بنویسم که دار از درخت آمد

درخت آن درختانی که خود تبر شکن بودند

بگو چگونه بنویسم که چوب دارها روزی

فشرده پای آزادی به فرق هر چمن بودند

*

نسیم در درختستان به شاخه ها چو می پیوست

پیام هاش دست افشان به سوی مرد و زن بودند

*

کنون سری به هر داری شکسته گردنی دارد

که روز و روزگارانی یلان تهمتن بودند

*

چه پای در هوا مانده چه لال و بی صدا مانده

معطل اند این سرها که دفتری سخن بودند

*

مگر ببارد از ابری بر این جنازه ها اشکی

که مادران جدا مانده ز پاره های تن بودند

*

ز داوران بی ایمان چه جای شکوه ام کاینان

نه خصم ظلم و ظلمت ها که خصم ذوالمنن بودند

Not one, not two …they were five

By Simin Behbahani

Translated by Fatemeh Keshavarz

Not one, not two …they were five and yet I don’t know why

In my mind, they were more like fifty.

And, how is it possible that gallows [on which they were hanged]

Were, someday, trees that did not surrender to axes?

Tell me how to write about the treehood days of the gallows:

Standing firm for freedom, they dug their heels in the meadow.

When the breeze found them in the orchard and wrapped itself around their branches

Their message reached everyone in soft playful dances.

Now, heads have grown on them, heads hanging from broken necks,

Heads of full-bodied figures, perhaps champions in their own way.

Left waiting, feet-dangling-in-the-air, utterly robbed of their words,

These heads whose stories could have filled many books!

Only clouds could now rain tears on their broken bodies,

For mothers were not united with them even after their death.

Don’t waste a complaint on the faithless judge, who

Was the enemy, not of darkness and tyranny, but of the Giver of life.

Simin Behbahani سیمین بهبهانی is among the most outstanding contemporary Persian poets. Known affectionately as the Lioness of Iran for her outspoken defense of human rights, she has been nominated twice for the Nobel Prize in literature, and has “received many literary accolades around the world.” Behbahani is the author of more than ten volumes of poetry and currently serves as the President of the Iranian Writers’ Association. In early March 2010, she was prevented from leaving the country for a visit to Paris. Her passport has since been confiscated. Click here for more information on Behbahani.

Fatemeh Keshavarz is Professor and Chair of the Department of Asian and Near Eastern Languages & Literature at Washington University in St. Louis. She is the author of Jasmine and Stars: Reading More than Lolita in Tehran. Click here for more information on Keshavarz.

Tags:   Fatemeh Keshavarz · Simin BehbahaniNo Comments.

The following is Hamid Dabashi’s column for CNN.com. Hamid Dabashi is the author of “Iran: A People Interrupted.” He is the Hagop Kevorkian professor of Iranian studies and comparative literature at Columbia University in New York.

Dear Mr. President: How good of you, sir, to have personally telephoned two New York heroes whose timely diligence prevented a lunatic from causing a catastrophe in Times Square.

We New Yorkers are happy to hear you called Mr. Lance L. Orton Sr. and Mr. Duane Jackson to thank them for their vigilance. But there is a third vendor, Mr. President, whom you forgot to call. His name is Alioune B. Niass, and he is an immigrant from Somalia who said he was the first person to notice the smoking Nissan Pathfinder.

“I thought I should call 911,” Niass later told a reporter, “but my English is not very good and I had no credit left on my phone, so I walked over to Lance, who has the T-shirt stall next to mine, and told him. He said we shouldn’t call 911. Immediately he alerted a police officer nearby.”

Here in New York, Mr. President, we are not particular about which one of these great New Yorkers saw that deadly car first, alerted the police and prevented a disaster. The Big Apple has a big heart, and the magnificent city of New York has room for plenty of heroes. But we are also very fair people. So we would be grateful if you could kindly call Mr. Niass and thank him for us.

There is another reason besides fairness. Mr. Niass is a Muslim from Somalia, and some of us Muslim-Americans have a suspicion that your staff might not have brought him to your attention because the idea of a Muslim hero in New York does not quite dovetail with the stereotype.

If there is an American of Muslim descent who commits, or tries to commit, a criminal act, as Faisal Shahzad apparently did, we Muslims feel we are all suddenly suspects. We feel we need to explain ourselves. Yet if there is a hero among us whose love for our city does not fit the stereotype, he is ignored. This is not fair, and we believe you, as our president, can do much to alleviate this burden on us and our children.

Imagine millions of Muslim children who go to school across America every day, just like your own children. Imagine how proud they would feel if you were to call Mr. Niass. That pride of place, that we and our children deserve, would go a long way to alleviating the pain of the bigotry and racism that is aimed at us. We too would feel at home here and be even more diligent in safeguarding and protecting our cities from criminal atrocities.

You recall, Mr. President, during your presidential campaign you were, and still are, repeatedly “accused” of being a Muslim — as if being a Muslim were a crime. We were hoping every time you denied being a Muslim that you would add, “and if I were a Muslim, there is nothing wrong with it.”

Finally, it was former Secretary of State Colin Powell who came out and said so when answering people who claimed you are Muslim: “He’s a Christian; has always been a Christian. But the really right answer is, ‘What if he is? Is there something wrong with being a Muslim in this country?’” We were relieved and grateful.

We, too, Mr. President, are America. We have our share of criminals amongst us, as do any other people. But we are not all terrorists, and we are tired of feeling false guilt or shame every time a criminal among us does something insane and stupid. We are ordinary people — soldiers and scientists, scholars and students, homemakers and teachers, businessmen and lawyers, physicians and engineers, greengrocers and vendors. And you are our president too.

We who claim Mr. Niass as one of our own also have a dream. We dream that our children will one day live in a nation where they will not be judged by the faith of their forefathers but by the content of their character.

When the Rev. Martin Luther King Jr. — the visionary who said these immortal words I paraphrase — uttered that phrase for the first time in 1963, scarcely anyone could have imagined that you would be our president today.

But now you are and can do your share to change perceptions. It is possible that a Muslim might become president some day. For all we know, that president might be an American kid of Afghan, Pakistani, Arab, Iranian, Somali, or Indonesian parentage who is reporting to school this morning. Imagine how proud she would be if you were to call Mr. Niass today and thank him. His business is located on the corner of 45th and Broadway, two tables down from Lance’s. I can give you his phone number.

The opinions expressed in this commentary are solely those of Hamid Dabashi.

Tags:   Alioune B. Niass · Duane Jackson · Hamid Dabashi · Lance L. Orton Sr.No Comments.

I recently posted an interesting article by M. A. Sepanlu titled, “Croatians and Cravats are of Iranian Origin.” The following is Dr. Kaveh Farrokh’s response to the article.

Greetings to All,

Thank you for this forward. The article is essentially correct however I must humbly chime in my 2 cents worth.

Khorvat is also North Iranic for “Fortress, settlement”, although this is now among the Alans who had been forced to migrate to the Balkans by the attacking Huns by the 4th century AD (perhaps a little earlier). Words can often diverge in meaning across time and distance, even when they are from the same language family (in this case Iranic). An excellent text for this is Tadeusz Sulimiirski’s 1970 work on the Sarmatians.

Khorvat is known as Herat in Afghanistan as these were those North Iranian Saka who were forced to take refuge in the Sassanian Empire (224-651 AD) alongisde their ethnic kin, the Medes and the Persians at the time. These had arrived there well by the time of the Hephthalite disasters of 484 AD (the death of Piruz at the hands of Hephthalite leader Kushnavaz).

Another varient of the term Khorvat is Khochen which is now Chechen in the north Caucasus, which again was settled by those Alans who had survived the Hun-Turkic assaults. Their remnants are now the Ossetians who refer to themselves as the “Ir-On” – they live in Northern Georgia and parts of South Russia. The actual Chechens today do not speak Iranic languages, but vernaculars of the Caucasus. It is also interesting that a number of Alans had converted to Zoroastrianism just as Iran (with the exception of the North of the country) had fallen to the Arabs by the 660s AD.

There are close to a toal of 60 cities and locales in Europe that have names of Iranian origin. Examples include Tarvin near Chester in England, Aireen in Normandy, France or the Don, Dniepr, and Dniester rivers. Even the term Danube is Iranic, however the actuial name is from the Celts whose language shares many similarities with Iranic:

Old Iranc for water: Don/Dan
Old Celtic for water: Danuvius

The Celtic name for Ireland is “Eire-An”. This is interesting as the Mde/Kurdish term for Aryan is “Eire”. The ancient way of saying Iran is actually “Eire-An”. There are a number of similarities between Gaelic and the Gilaki of Northern Iran as well. The ancient Celtic tongue also has the term Asura which is the equivalet of the Iranian Ahura (or Ahura-Mazda).

Serb (or Serboi) may also mean viceroy, at least according to the late Sulimirski who (in my humble opinion) was a definate authority on Sarmatian customs, history and language.

There are many Iranic words in the Serbo-Croat region, one of these being Zhupin of course. I also noticed that the Serbo-Croat language (as well as Ukrainian) has a number of linguistic similarities with Iranic languages, notably in phonology. Old Iranic words persist in many Slavi languages (e.g. Mokry=wet; Bogh=God, etc).

Many Slavic languages have Iranic style terms for numbers such as

Dva = 2 or do
Chetyere = 4 or Chahar
Pianja = 5 or Panj
Shest = 6 or Shesh
Sot/Sotka=100 or Sat

There were also a number of Sassanian mercenary cavalry serving with the Roman army who settled in Europe as well during the campaigns of Belisarius.

A book is required for htis subject, but hopefully this will give you some ideas.

My Best Regards
Dr. Kaveh Farrokh

Tags:   cravats · croatians · Kaveh Farrokh · M. A. SepanluNo Comments.

1- شباهت دخترها به شکلات در این است که …
الف- هر دو به کشورهای عربی صادر می شوند
ب- هر دو را باید بسته بندی کرد تا فاسد نشوند
ج- هر دو باید دور از دسترس اطفال نگهداری شوند
د- هر دو برای لذت بردن ساخته شده اند و خاصیت دیگری ندارند
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
2- دختری که در محل کار حجاب را رعایت می کند
ولی در خانه پارتی را می اندازد چه نوع شکلاتی است؟
الف- شکلات مغزدار
ب- شکلات رژیمی
ج- شکلات دو رنگ
د- هات چاکلت
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
3- اگر نسبت دخترهای بدحجاب به پسرهای دخترباز مانند
نسبت شکلات باشد به مگس، نسبت پسرهای دخترباز به بچه مثبت ها مانند نسبت …
الف- مگس بالدار است به مگس بی بال
ب- مگس سالم است به مگس دیابتی
ج- مگس معمولی است به خرمگس
د- مگس سمج است به مگس بی بخار
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
4-اصطلاح (( شکلات پیچ )) به چه معنی است؟
الف- دختری با حجاب خفن که فقط یک چشمش بیرون است
ب- میت کفن شده
ج- کسی که دوست دخترش او را پیچانده باشد
د- الف و ب صحیح است
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
5- پسری که با دخترهای گشت ارشاد دوست می شود چه نوع مگسی است؟
الف- خرمگس
ب- مگس نابینا
ج- مگس سرکه
د- مگس قانع
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
6- اگر دخترها شکلات باشند و پسرها مگس نقش گشت ارشاد برابر است با …
الف- خرمگس معرکه
ب- پشه بند
ج- بسته بند سیار
د- صاحب قنادی
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
7- با استفاده از پیام نهفته در تصویر بالا شعر انحرافی زیر را اصلاح کنید
(( حاجت مطرب و می نیست تو برقع بگشا تا چو زلفت سر سودازده در پا فکنم ))
الف- حاجت مطرب و می نیست تو برقع بگشا تا بیان حالتو بگیرن
ب- حاجت مطرب و می نیست تو هم برقع نگشا که حوصله دردسر نداریم
ج- مطرب و می چیزهای بسیاری بدی می باشد خواهرم تو شکلاتی
و من مگستم خودت را در جای خشک و خنک و پوشیده نگه دار
که من هم بروم دنبال کارم
د- حاجت مطرب و می نیست تو برقع نگشا زلفاتم جمع کن بزار سر ما هم سر جاش بمونه
———— ——— ——— ——— ——— ——— —–
8-به سوالات فوق چگونه جواب دادید؟
الف- با کمک یک حشره شناس
ب- با کمک یک قناد
ج- همینجوری قضا قورتکی

Tags: No Comments.

According to reports from Human Right and Democracy Activists in Iran (HRDAI), political prisoner Jafar Kazemi has been subject to inhumane physical and psychological torture by security interrogator in ward 209 of Evin prison, to give scripted televised confession.

The 47-year old father of two children has been sentenced to death on charges of “Moharebeh” (enmity against God), organizing and propagating against the regime, and having family ties to previous political prisoners.

Jafar Kazemi was arrested on September 18, 2009 when his taxi was stopped by intelligence agents on Hafte Hoz Square. Kazemi and the taxi driver were forcefully dragged out of the vehicle and physically harassed by the agents.

Kazemi was subsequently taken to solitary confinement in ward 209 of Evin prison for 74 days, where he was subject to severe physical and psychological torture, leading to substantial wait loss, visible injury marks all over his face and body, and continual bleeding from nose and mouth. During the process, he was refused any medical treatment.

Kazemi was also threatened that if he does not conduct the televised confession, his wife and children would be tortured in front of is eyes. Refusing to give in to the interrogators’ demands, he was transferred to the ward 350 of Evin prison after 74 days.

The torture of Kazemi intensified following the Ashura protests on December 27, 2009, as he was further pressured to give in to a scripted televised interview to falsely confess for being arrested on Ashura. During the torture, Kazemi lost two teeth and his hands were severely injured.

Refusing to conduct the interview, Kazemi’s case was referred to section 28 of the Revolutionary Court where he was sentenced to death by Judge Mohammad Moghisei. It is important to note that Jafar Kazemi was previously arrested in 1988 for his political involvement, and was imprisoned for nine years. Judge Moghisei is infamous for his harsh judgement towards previous political prisoners, as he has openly stated on numerous occasions that former political prisoners should have been executed when initially arrested.

HRDAI condemns the physical and psychological torture, and forced scripted TV confessions of political prisoners. We demand an immediate action from United Nations High Commissioner for Human Rights and Special Rapporteurs on arbitrary arrests, tortures and execution, to save the lives of tens of political prisoners who are arbitrarily sentenced to death.

Human Right and Democracy Activists in Iran

This report is being sent to:

- The United Nations High Commissioner for Human Rights
- The European Commission on Human Rights
- Amnesty International
- Human Rights Watch
-Special Rapporteurs on arbitrary arrests, tortures and execution

Translation by: Banoo Sabz | Persian2English.com

شکنجه های طاقت فرسا و قرون وسطائی علیه جعفر کاظمی زندانی سیاسی محکوم به اعدام

بنابه گزارشات رسیده به “فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران”،شکنجه های طاقت فرسا و غیر انسانی که علیه زندانی سیاسی محکوم به اعدام جعفر کاظمی برای وادار کردن او به مصاحبه تلویزیونی توسط بازجویان وزارت اطلاعات در بند 209 زندان اوین بکار برده شد.

زندانی سیاسی محکوم به اعدام جعفر کاظمی 47 ساله متاهل و دارای 2 فرزند می باشد. شغل او لیتوگراف است و لیتوگرافی تمامی کتب درسی و جزوارت دانشگاه امیر کبیر درشرکت خصوصی خود به عهده داشت او همچنین در چند سال گذشته چاپ کتب درسی را در این دانشگاه و سایر موسسات را به عهده داشت. زندانی سیاسی جعفر کاظمی روز 27 شهریور در حالی که در ماشین آژانس برای بازگرداند همسرش که در مسافرت بسر می برد عازم سفر بود. در میدان 7 حوض توسط 4 ماشین مامورین وزارت اطلاعات متوقف شد و او را از ماشین با ضرب وشتم خارج کردند .مامورین وزارت اطلاعات همچنین راننده آژانس را زیر مشت و لگد و باتون خود در خیابان قرار دادند. در حالی که آقای کاظمی به آنها می گفت این رانند آژانس است چرا او را می زنید.

زندانی سیاسی محکوم به مرک به سلولهای انفرادی بند 209 منتقل می شود 3 روز اول تحت شدید ترین شکنجه های جسمی و روحی قرار داشت و این شکنجه های وحشیانه به مدت 74 روز ادامه یافت که در اثر آن آقای کاظمی دچار کاهش وزن شدید شد و آثار شکنجه بر سر و صورت و اندام او عیان بود و همچنین دچار خونریزی از ناحیه فک و بینی بود. اما بازجویان وزارت اطلاعات در شرایطی که بدنش زخمی و دچار خونریزی بود از مداوی وی خوداری می کردند و با بازجوئیها و شکنجه ادامه می دادند. بازجویان وزارت اطلاعات وقتی که به خواسته خود دست نیافتند او را تهدید کردند که در صورت عدم شرکت در مصاحبه تلویزیونی فرزند و همسر او را دستگیر و به بند 209 خواهند آورد و در مقابل چشمانت آنها را شکنجه خواهیم کرد. ولی آقای کاظمی از پذیرفتن خواسته های جنایتکارانه آنها خوداری کرد. پس از 74 روز در سلولهای انفرادی زندان اوین او را به بند 350 زندان اوین منتقل کردند.

پس از اعتراضات گسترده مردم ایران در روز عاشورا مجددا سراغ او آمدند و او را تحت فشار قرار دادند که باید در مصاحبه تلویزیونی شرکت کند و اعلام کند که در روز عاشورا دستگیر شده است و گفته های بازجویان وزارت اطلاعات را در مقابل دوربین تکرار کند. در غیر این صورت این بار همسر و فرزندش را دستگیر و به زندان اوین منتقل خواهند کردو آنها را در مقابل چشمانش شکنجه خواهند داد.

او به مدت چندین ساعت تحت شدیدترین شکنجه های جسمی قرار گرفت و در اثر این شکنجه ها حداقل 2 دندان وی شکسته شد و بینی و کتف او آسیب جدی دید.زندانی سیاسی جعفر کاظمی به آنها می گوید هر آنچه را می خواهید می توانید انجام دهید ولی حاضر به تکرار گفته های شما در مقابل دوربین نیستم الا اینکه واقعیتها را بیان خواهم کرد.شکنجه های وحشیانه و غیر انسانی بدلیل حضور فرزند او که در قرارگاه اشرف در عراق می باشد و این را بارها علوی به وی یادآوری کرده است

زندانی سیاسی جعفر کاظمی توسط سربازجوی وزارت اطلاعات با نام مستعار علوی مورد بازجوئی و تحت شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی قرار گرفت. بازجوعلوی با مشت و لگد به سر و صورت آقای کاظمی می کوبید که باعث شگسته شدن تعدادی از دندانها و بینی وی گردید. سربازجوی وزارت اطلاعات در اوین در شکنجه جسمی و روحی و تهدید علیه صدها نفر از فرزندان پاک و آزاده ایران زمین نقش دارد.این جنایتکار علیه بشریت در بازجوئیها برای تحت فشار روحی قرار دادن دختران و زنان از رفتارهای غیر اخلاقی علیه آنها بکار می برد.او در درنده خویی و جنایت هیچ مرزی را نمی شناسد.علوی جنایتکار علیه بشریت وقتی در مقابل پاسخ منفی زندانیان سیاسی قرار می گیرد و شکنجه های جسمی و روحی او تاثیر گذار نباشد به آنها می گوید چونکه حرف من را نمی پذیرید پس ضد نظام هستید و من هم حکم محاربه و اعدام را برای شما صادر می کنم.

پرونده زندانی سیاسی جعفر کاظمی به شعبه 28 دادگاه انقلاب ارسال شد و توسط فردی بنام محمد مقیسه ای معروف به ناصریان از اعضای کمسیون مرگ قتل عام زندانیان سیاسی در سال 1367 محاکمه شد.درپرونده آقای کاضمی هیچ دلیل ومدرکی دال بر انجام عملی وجود ندارد. مقیسه ای بر مبنی اتهاماتی مانند ؛محاربه،تبلیغ علیه نظام،اقدام علیه امنیت نظام،سازماندهی دانشجویان امیر کبیر،رفت و آمد خانوادگی با زندانیان سیاسی سابق و موارد دیگر به اعدام محکوم کرد. محمد مقیسه ای نسبت به زندانیان سیاسی سابق کینه ای عمیق دارد و بارها این را بیان کرده است . او به آنها می گوید: شما ها را باید همان موقع اعدام می کردیم و اشتباه کردیم که چنین کاری را انجام ندادیم . این حکم توسط احمد زرگر رئیس شعبه 36 تجدید نظردادگاه انقلاب مورد تایید قرار گرفت.احمد زرگر از بازجویان دهۀ 60 می باشد و خود او در شکنجه زندانیان سیاسی شرکت داشته است. او در جریان اعتراضات اخیر اکثر پرونده هایی که به وی ارجاع داده می شد حکم های سنگین تری نسبت به دادگاه بدوی صادر می کرد.

لازم به یادآوری است که زندانی سیاسی جعفر کاظمی از زندانیان سیاسی دهۀ 1360 می باشد او از سال 1360 تا اواخر سال 1369 در زندان بسر برد و تحت شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی قرار داشت.

در آستانه خرداد ماه و گرامیداشت روزهایی که در آنها جنایت علیه بشریت بصورت گسترده و به دستور عالی ترین مقامات این رژیم که به صورت علنی اعلام گردید و متعاقب آن با به گلوله بستن مردم در خیابانها، به قتل رساندن جوانان در زیر شکنجه در اردوگاه مرگ کهریزک و سایر بازداشتگاهها و تجاوز سیستماتیک و سازماندهی شده جنسی به زندانیان سیاسی در بازداشتگاهها و زندانهای این رژیم عملی گردید.مقامات رژیم در ترس و حراس از گرامیداشت این روزها حکم اعدام تعدادی از زندانیان سیاسی را صادر و تایید کرده اند و خطر جدی وجود دارد وقتی که در تنگنا قرار گیرند برای ایجاد رعب و وحشت اقدام به اجرای این جنایت علیه بشریت نمایند.لذا لازم است که در مقابل صدور احکام اعدام و تایید آنها اقدام به اعتراضات گسترده نماییم و طرح جنایتکارانه آنها را افشا و خنثی کنیم.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،شکنجه جسمی و روحی،وادار کردن به تکرار گفته های بازجویان وزارت اطلاعات در مقابل دروبین و صدور حکم اعدام را محکوم می کند و از دبیر کل ،کمیسر عالی حقوق بشر ،گزارشگران ویژه دستگیریهای خودسرانه،شکنجه و اعدام سازمان ملل خواستار اقدامی عملی برای نجات جان ده ها زندانیان سیاسی که حکم اعدام آنها صادر و مورد تایید قرار گرفته است و هر لحظه امکان اجرای آن می رود،می باشد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

16 اردیبهشت 1389 برابر با 6 می 2010

گزارش فوق را به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
گزارشگر ویژه شکنجه دستگیریهای خودسرانه،شکنجه و اعدام سازمان ملل متحد

Tags: No Comments.

It is estimated that the current oil spill caused by British Petroleum in the US is approximately 27 times less severe than the Nowruz Oil Field spill in the Persian Gulf back in 1983. In that disaster, first an oil tanker collided with the platform causing massive damage to the platform. Then when Iranian technicians were attempting to fix it, Iraqi armed forces, armed with British and US made missiles repeatedly attacked the platform causing massive damage which eventuated in the spilling of more than 270,000 tonnes (1.9 million barrels) of crude oil into the Persian Gulf, causing massive damage both to Iran’s economy and environment, and also causing the deaths of more than a twenty of Iran’s technicians and specialist divers. The cleaning operations took many years to complete and some marine life populations were decimated forever. At the peak of the war between Iran and Iraq, the destruction of that oil field brought tremendous hardship to the Iranian population back home and its efforts to defend Iran’s territorial integrity from the Iraqi armed forces on multiple fronts along the long arduous border between the two countries.   The current Deepwater Horizon platform disaster off Louisiana in the Gulf of Mexico is estimated to have caused the spillage of approximately 10,000 tonnes of crude oil (as of May 5th, 2010).

It’s also important to note that the same countries that attempted to annihilate Iran are the very same nations shedding crocodile tears for Iranian “democracy” today.

Lest we forget.

Nowruz Oil Field

Persian Gulf, Iran        1983-Feb-10

In 1983, the Nowruz Oil Field in the Persian Gulf, Iran, was involved in a number of oil pollution incidents. On February 10, 1983, a tanker collided with a platform. The platform developed a 45-degree tilt and had to be shut down. Wave action and corrosion apparently caused the riser to collapse into the wellhead causing a spill of approximately 1,500 barrels per day. The well was not capped because the field was in the middle of the Iran/Iraq war zone. This platform was attacked by Iraqi planes in March and the resulting slick caught fire. This well was capped by the Iranians on September 18, 1983. Eleven people were killed during the operation. In March 1983, a nearby platform was attacked with rockets by Iraqi helicopters. The platform burned and spilled oil at an initial rate of approximately 5,000 barrels per day. The rate slowed to about 1,500 barrels per day in the two years before the well was capped. In May 1985, the fire was extinguished and the well was plugged with the assistance of divers. Nine men died during these operations. Approximately 733,000 barrels of oil spilled into the sea as a result of this incident. It is estimated that the rate of oil leaking into the Persian Gulf in mid-May of 1983 was between 4,000 and 10,000 barrels per day due to more war-related activity or the collapse of burning platforms. As a result of this incident, a cooperative program for large-scale trajectory modeling was developed between the National Oceanic and Atmospheric Administration and Kuwait’s Environment Protection Council under the Ministry of Public Health. Keyword: Booms, skimmers, fire, collision..Read more

Tags: 1 Comment

Tags: No Comments.

I encourage all Iranians in the US to fill out this year’s census form and mark the ethnicity/race question #9 as “Iranian” or “Iranian-American,” instead of “White.”

This is purely for organizing reasons. It is better to have one or two obvious categories so that the tallies can count how many Iranians live in the US. This is why “Persian” is being discouraged. (Also Persian might include Indian Parsis and other nationalities).

Filling out the survey regardless of whether you choose to put down White or Iranian will help the immediate community you live in (zip code) to the tune of over $3,000 allocated by the US Government per year per person. So make sure you fill it out and send it in regardless so that at least you can be counted. Also make sure to include all of the people living in your residence.

Marking yourselves as “Iranian” helps us flex our collective muscle together as a minority in the US. If done properly, it can have huge positive consequences from a cultural and political standpoint, and as well as financially through government grants, economic assistance, and minority owned business contracts. Politicians, businesses, schools, cultural institutions, government agencies, financial aid, civic centers, and more depend on public census data to tailor their services to each community.

Of course, once we have some tallies that are substantial (hoping to record a higher official tally than the 2000 census’ 380,000 number), we can move to the next goal of establishing ourselves as a recognized minority and gain all of the benefits mentioned above.

There are some Iranians who object to this, and prefer to mark themselves as “White” and not “Other: write-in Iranian or Iranian-American.” That is a valid objections since the census form is flawed. It is trying to ask about ethnicity, culture, and race all in one question which is impossible. While Iranians are racially considered to be White, they are culturally Iranian, and their ethnicity might be Azari, Kurdish, Gilani, or Ghashghaie. Since this is less than ideal, we have to weigh the best option for our community. In my opinion to be White makes us completely invisible. To be identified as Iranian carries with it no small burden either. Also individual census data is absolutely confidential. It can never be shared and cannot affect your immigration status in any way.

I am choosing to write in myself as Iranian, because in the end, I think it describes me as closely as is possible with this current form. Addressing these problems with the census question #9 should be one of the highest priority projects to pursue for the next census in 2020.

For more information visit: http://www.iranianscount.org/

Tags: 1 Comment

In order of appearance:
- Shiva Rose
- Sheila Vossough
- Maz Jobrani
- Reza Aslan
- Sepideh
- Yara Shahidi
- Houshang Touzie
- Firouz Naderi
- Reza Badiyi
- Morteza Barjesteh

Made possible by:
Farhang Foundation (http://farhang.org)
PARSA Foundation (http://parsacf.org/)
Public Affairs Alliance of Iranian Americans (http://paaia.org)

With the support of:
Iranians Count 2010 Census Coalition

For more info, please visit: http://IraniansCount.org

Director: Gobi Rahimi
Executive Producer: Bita Milanian
Producer: Parisa DeFaie
Producer: Abdur Rahman
Production Coordinator: Saman Namazikhah
Camera: Paolo Cascio
Gaffer: Rohan Chitrakar
Telepromter: Silver Feldman
Hair Stylist: Denise Small
Make Up: Jamie Brown
Playback: Mickey McMullen
Editor: Chris May
Music: “Fields of Change” by Shahin & Sepehr, courtesy of Shahin Music/Sepehr Music, BMI

Tags: No Comments.